Om 09:00 uur neem je deel aan de jeeptour naar het grootste zoutmeer ter wereld: El Salar de Uyuni. Je meldt je een kwartier tevoren bij de lokale agent en maakt kennis met je mede reizigers en je Spaanstalige gids/chauffeur. Die heeft meestal een handvol kraak-cassettebandjes mee, van Abba en dergelijke. Uyuni uitrijdend bezoek je eerst het treinenkerkhof net buiten het dorp. Oude stoomlocomotieven en half gesloopte treinstellen staan midden in de woestijn te roesten en vormen met de blauwe lucht en bruine grond een opmerkelijk gezicht. Vervolgens naar het zoutmijndorpje Colchani. Hier zie je hoe het zout dat van de vlaktes gehaald is, verwerkt wordt. Het is moeilijk voor te stellen dat honderden mannen dag in dag uit op de vlaktes werken. Het is nu nog een kwartier rijden voordat je bij de witte vlakte aankomt. De zoutvlakte, ontstaan door het opdrogen van een meer, heeft een oppervlakte van 12.000 km². De zouten en mineralen konden niet via een rivier naar de oceaan stromen en sloegen dus neer in het meer, nu een immens witte, gewoon surrealistische vlakte.

El Salar de Uyuni is een paradijs voor liefhebbers van fotografie. De lucht is vaak knalblauw door de droge ijle lucht. Je hebt een goede zonnebril nodig omdat de zon fel reflecteert op het spierwitte zout. Er is geen weg en de jeepchauffeur rijdt lukraak over de vlakte. Je legt kilometers af over de sneeuwachtige ondergrond en toch lijkt het alsof je niet vooruit komt met de hoge Andes pieken en slapende vulkanen als constante achtergrond.
Het surreële eiland Isla de Pescadores ligt midden in het zoutmeer en heeft een omtrek van ongeveer een kilometer. Je wandelt er in een uurtje overheen tussen metershoge cactussen, de enige planten die in deze bizarre omstandigheden kunnen overleven. Alle jeeps verzamelen zich hier en er wordt geluncht in de buitenlucht op het eiland. 

's Middags rijd je door naar het noordelijke deel van de vlakte en heb je kans om dieren te observeren die op de zoutvlakte leven. Dit zijn onder andere drie soorten flamingo's, vicuñas (zeldzame lamasoort), vizcacha's (groot soort konijn) puma's en Andes vossen.

Na een lekkere warme nacht zul je weer helemaal fris zijn om de reis te vervolgen. De meeste reizigers gaan nu naar Potosi, om 10.00 uur neem je dan de bus die er zes uur over doet. In de meeste bussen staat een gezellig Boliviaans muziekje op. Potosi wordt de hoogste stad ter wereld genoemd. De stad is arm, bijna alle mannen werken er in de zilvermijn Cerro Rico. Verder staat Potosi bol van prachtige koloniale architectuur en kun je een bizarre tocht door de zilvermijn maken. Klik hier om nu naar onze bouwsteen in Potosi te gaan.

Het is ook mogelijk om van Uyuni direct naar Sucre te gaan, je reist dan in dezelfde bus via Potosi, en komt drie uur later aan in Sucre, de geheime hoofdstad van Bolivia. We hebben gehoord dat er 'binnenkort' een luchthaven bij Uyuni komt, zodat het mogelijk wordt om terug te vliegen naar La Paz. Wil je dit, vraag ons dan om update informatie